ADINA CANAN DIYEN DIL YANSIN
Yiktin evimi sondù oçagim .
Perisan ettin yoktur dermanim .
Yaktin sen beni sen de yanasin .
Adina canan diyen dil yansin .
Kararmis bahtim aydinlanmiyor .
O gitti dostlar canim yaniyor .
Olùm vurmus beni umursamiyor .
Adina canan diyen dilim yansin .
Kararmis bahtim aydinlanmiyor .
O gitti dostlar canim yaniyor .
Olùm vurmus beni umursamiyor .
Adina canan diyen dilim yansin .
Neydi seni benden alip gotùren .
Neyin ugruna tùkettin o gùzel gùnlerimizi .
Bu kadar ucuzmuydu sevdanin fiyati .?
Kaç kurusa sattin sevdamizi . ?
Soyle be serefsiz kaç kurusa sattin sevdamizi ? .
HEPSI OYUNMUS ANLAYAMADIM .
SEVDAN YALANMIS BOSA ALDANDIM .
SEYTAN BAKISINI BEN SEVDA SANDIM .
Adina canan diyen dilim yansin .
Kararmis bahtim bir tùrlù aydinlanmiyor .
O gitti dostlar canim yaniyor .
Olùm vurmus beni hiç umursamiyor .
Hangi kollarda yitirdin saf sevgimi ? .
Kimlere alay konusu ettin aptal yùregimi ?
Bir yalan ugrunami harcadin geçligimin en gùzel gùnlerini ? .
Yazik banaki yazik banaki yar sanmisim senin gibi SEREFSIZI
Insani iki sey oldùrùrmùs dostlar .
Birincisi sevmedigi insanin silahindan gelen mermi .
Ikincisi sevdigi insandan gelmeyen ilgi

Yaşamak şakaya gelmez,
büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın
bir sincap gibi mesala,
yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden, yani, bütün işin gücün yaşamak olacak.

Yaşamayı ciddiye alacaksın,
yani, o derece, öylesine ki,
mesala, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda,
yahut, kocaman gözlüklerin,
bembeyaz gömleğinle bir laboratuvarda
insanlar için ölebileceksin,
hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için,
hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken,
hem de en güzel, en gerçek şeyin
yaşamak olduğunu bildiğin halde.

Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı,
yetmişinde bile, mesala, zeytin dikeceksin,
hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil,
ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için,
yaşamak, yani ağır bastığından.

Nazım Hikmet

Yıldızlar bana uzak
Ama görebiliyorum,
Ölüm bana uzak
Ama ölümü her gün yaşıyorum,
Bir tek sen bana yakınsın
...Kalbimde
Ama sadece seviyorum

M.Öztürk

Sen gözlerimdin benim
Hiç tükenmeyen bir pınar misali
Süzülürken damla damla sular
Bazan ılık, yüreğinin sıcaklığında
Bazan buz kesmiş, kartal bakışlarında
Bakarken bazan, yıldız parlaklığında
Sen gözlerimdin benim

Sen sözlerimdin benim
Dilimden dökülen bir çağlayan misali
Ve yatağına sığmayan bir nehir
Bazan bir çığlık sessizliğimde
Bazan bir sitem haykırışlarımda
Dökülürken dilimden, uçurumdan dökülür gibi
Sen sözlerimdin benim

Sen ellerimdin benim
Rüzgarlarınla doldurduğun bir yelken misali
Bir sağa çekersin beni bir sola
Bazan savurursun açık denizlere
Bazan vurursun acımadan kıyılarına
Başıboş, dümensiz, kapılacakken girdaplara
Sen ellerimdin benim

Sen yüreğimdin benim
Ritimsiz çalan bir saat misali
Çalışıyorsun tik tak tak tak tik
Bazan ileri gidiyorsun koşar gibi
Bazan geri kalıyorsun sanki yorgun
Ha durdu ha duracak hala sana vurgun
Sen yüreğimdin benim

Sen her şeyimdin benim
Düşlerim, ümitlerim, geleceğim
Ellerimdin, gözlerimdin ve yüreğim
Bazan kapılsam da umutsuzluklara
Bazan kızsam da yüreğim alev alev
Sen ne görürsün beni, ne duyarsın
Yine de sen her şeyimdin benim
Ve yine de her şeyimsin.

Can B.

Başbaşayım seninle
denizin koynunda
kolların boynumda
bende senin koynunda
deniz yatak oldu bize
dudağım dudağında
deniz sen ben ve tekne
dünya kaldı yalnız bize

Mustafa E.

Ben sana mecburum bilemezsin

Adını mıh gibi aklımda tutuyorum

Büyüdükçe büyüyor gözlerin

Ben sana mecburum bilemezsin

İçimi seninle ısıtıyorum.

Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor

Bu şehir o eski İstanbul mudur

Karanlıkta bulutlar parçalanıyor

Sokak lambaları birden yanıyor

Kaldırımlarda yağmur kokusu

Ben sana mecburum sen yoksun.

Ölmek kimi zaman rezilce korkuludur

İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur

Tutsak ustura ağzında yaşamaktan

Kimi zaman ellerini kırar tutkusu

Bir kaç hayat çıkarır yaşamasından

Hangi kapıyı çalsa kimi zaman

Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

Fatih'te yoksul bir gramafon çalıyor

Eski zamanlardan bir cuma çalıyor

Durup köşe başında deliksiz dinlesem

Sana kullanılmamış bir gök getirsem

Haftalar ellerimde ufalanıyor

Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem

Ben sana mecburum sen yoksun.

Belki haziranda mavi benekli çocuksun

Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor

Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden

Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun

Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor

Belki körsün kırılmışsın telaş içindesin

Kötü rüzgar saçlarını götürüyor

Ne vakit bir yaşamak düşünsem

Bu kurtlar sofrasında belki zor

Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden

Ne vakit bir yaşamak düşünsem

Sus deyip adınla başlıyorum

İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin

Hayır başka türlü olmayacak

Ben sana mecburum bilemezsin.

Yorgunsun, uzaklardan gelmişsin,
Yitirmişsin ne varsa birer birer.
Bir sağlık, bir sevinç, bir umut
Onlar da nerdeyse gitti, gider.

Dost bildiğin insanların yüzleri
Aynalar gibi kapkara.
Suyu mu çekilmiş bulutların
Dönmüşsün kuruyan ırmaklara.

Taşlara düşen saat gibi
Ne artı ne eksi.
Bir sağlık, bir sevinç,
bir umut Hikaye hepsi..

CAHİT KÜLEBİ

Hani benim sevincim nerede;
Bilyelerim, topacım,
Kiraz ağacında yırtılan gömleğim?
Çaldılar çocukluğumu habersiz..

Penceresiz kaldım anne,
Uçurtmam tel örgülere takıldı..
Hani benim gençliğim nerede?

Ne varsa buğusu genzi yakan,
Ekmek gibi, aşk gibi;
Ah, ne varsa güzellikten yana,
Bölüştüm, büyümüştüm.
İçime sığmıyordu insanlar..

Bu ne yaman çelişki anne,
"Kurtlar sofrasına" düştüm..
Hani benim direncim nerede?

Hani benim övüncüm nerede;
Akvaryumum, kanaryam,
Üstüne titrediğim kaktüs çiçeği?
Aldılar kitaplarımı sorgusuz..

Duvarlar konuşmuyor anne,
Ve açık kalmıyor hiçbir kapı..
Hani benim gençliğim nerede?

Daha kapılmamışken rüzgara,
Tatmamışken rakıyı,
Şiire yeni-yeni başlamışken,
Koştum, dağlara koştum;
Daha öpmemişken hiçbir kızı..

Yağmurları biriktir anne,
"Çağ yangınında" tutuştum..
Hani benim bilincim nerede?

Kaynak
Gözleri İntihar Mavi